Gülümse

Share on Pinterest
There are no images.

Saat gece yarısını çoktan geçti ve yine uyku tutmuyor beni, ya da uyumak istemiyorum, emin değilim.. Ankara çoktan soğudu ve ayaz çöküyor artık gecelere.. Taze demlediğim çay, içinde olduğu bardaktan başkasını ısıtmaya yetmiyor. Yine de sarılıyor ellerim bardağa ve müzik başlıyor… Ben bitiyorum.

Yokum.
.
Yoksun.
.
Yokuz.

O an kendimi dışarıda buluyorum. Hava 0 dereceye göz kırparken, üşümüyorum. Ellerim cebimde, dudağımda istemsiz bir mırıltı ve sokak lambalarının aralıklı aydınlıklarında sana doğru yürüyorum. Rüzgar savuruyor uzayan saçlarımı ve sokaklar boş. Ay, bulutların arkasında, kağıdın ardından tutulan fener ışığı gibi çelimsiz bu gece. Geceye yürüyorum, gece sen oluyorsun, sana geliyorum.

… ve bir uçurum.. Uçsuz bucaksız, senden bile derin. Öylesine derin.. Ölesiye derin.

Orada olmalısın, çünkü oradaydın, nereden çıktı bu uçurum? Nerede bitti sana varan yol ve neden korkmuyorum uçurumun zifiri siyahından? Bir adım yaklaşıyorum, ve bir adım daha, ve bir daha…

Senin kıyındayım, öyle olmalıyım, bir adım daha ve sana ulaşmalıyım.. Bir adım daha ve sen olmalıyım.. Son bir adım…

… yoksun. O son adımı da attım ve sen yoksun, düşüyorum… Düştükçe üşüyorum… Üşüdükçe kesiliyor nefesim ve garip, ses çıkarmıyorum.. Soğuyor bedenim ve yitiyor son nefesim..

O an çalıyor saatimin alarmı; rüyamda bulmaya çalıştığım seni, bu sabah gerçeğimde aramıyorum.. Taze demlediğim çay, bu sefer içtikçe içimi ısıtıyor. Güneş, soğuk sabahı tüm gücüyle ısıtmaya çalışır gibi parlıyor gökyüzünde.. Sokak lambaları, geceden kalma yorgunluklarını dindirircesine sessiz.

Ve ben…

‘Gülümse!’ diyorum kendime..

‘Gülümsemezsen, hayat kazanır!’

 

Share on Pinterest
There are no images.

Kimler Neler Demiş?

İlk Yorum Hakkı Senin!

Bildir
wpDiscuz